Mihalıççık Nereye Gidiyor?

25 yılda 11 binden fazla insan neden ilçeden gitti?

Bazı rakamlar vardır; sadece bir istatistik değildir.

Bir rakamın arkasında evini terk eden bir aile, başka şehre göç eden bir genç, kapanan bir iş yeri, boşalan bir mahalle ve geleceğini başka yerde aramak zorunda kalan insanlar vardır.

Mihalıççık’ın nüfus verileri de tam olarak böyle okunmalı.

2000 yılında 18 bin 696 olan Mihalıççık nüfusu, 2018 yılında 8 bin 526’ya, 2025/2026 döneminde ise 7 bin 605’e kadar geriledi.

Aradan geçen yaklaşık 25 yılda ilçenin nüfusu 11 bin 91 kişi azaldı.

Başka bir ifadeyle Mihalıççık, nüfusunun yaklaşık yüzde 59’unu kaybetti.

Bu yalnızca bir nüfus meselesi değildir.

Bu tablo; göçün, istihdam sorununun, ekonomik daralmanın, genç nüfusun ilçede tutulamamasının ve ilçenin geleceğine ilişkin beklentilerin sorgulanması gerektiğini ortaya koyuyor.

Peki insanlar neden gidiyor?

Asıl sorulması gereken soru belki de budur.

Bir ilçenin nüfusu 25 yılda neden yarıdan fazla azalır?

Gençler neden üniversite veya iş için gittikleri şehirlerden Mihalıççık’a geri dönmez?

İlçede yeni iş alanları neden yeterince oluşmaz?

Üretim, tarım, hayvancılık, madencilik ve turizm gibi alanlarda mevcut potansiyel neden nüfus artışına ve istihdama yeterince dönüşmez?

Ve en önemlisi…

Mihalıççık’ta doğan bir gencin, kendi ilçesinde geleceğini kurabilmesi için ne yapılmaktadır?

Rakamlar yalnızca nüfusu değil, gelişmişlik sorununu da gösteriyor

Mihalıççık’ın sosyo-ekonomik gelişmişlik göstergeleri de üzerinde düşünülmesi gereken başka bir tablo ortaya koyuyor.

Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın İlçelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması’nda Mihalıççık, 973 ilçe içerisinde 679. sırada yer alıyor.

Eskişehir’in 14 ilçesi arasında ise 13. sırada bulunuyor.

İlçenin 5. gelişmişlik kademesinde yer alması da tabloyu daha dikkat çekici hale getiriyor.

Burada mesele birilerini suçlamak değil.

Mesele, artık rakamların bize söylediğini görmezden gelmemek.

Çünkü nüfus azalıyor.

Gençler gidiyor.

Ekonomik hareketlilik yeterince oluşmuyor.

Ve ilçenin geleceği her geçen yıl biraz daha fazla sorgulanıyor.

Mihalıççık’ın kaderi göç olmak zorunda değil

Mihalıççık’ın elbette önemli değerleri var.

Tarihi var.

Yunus Emre gibi dünyaya mal olmuş bir değeri var.

Tarımı, hayvancılığı, ormanları, doğal güzellikleri, madenleri ve turizm potansiyeli var.

Ancak potansiyel tek başına yetmiyor.

Potansiyeli ekonomik değere, ekonomik değeri istihdama, istihdamı da nüfusun ilçede kalmasına dönüştürecek uzun vadeli ve somut bir kalkınma planına ihtiyaç var.

Bugün yapılması gereken, günü kurtaran projelerden çok yarının Mihalıççık’ını planlamak.

Artık şu soruları sormanın zamanı geldi

Mihalıççık’ta nüfus kaybını durdurmak için hangi somut adımlar atılacak?

Gençlerin ilçede kalması için hangi yeni istihdam alanları oluşturulacak?

Yatırımcı neden Mihalıççık’a gelmeli?

Tarım ve hayvancılık nasıl daha verimli ve sürdürülebilir hale getirilecek?

Turizm, ilçenin ekonomisine nasıl daha fazla katkı sağlayacak?

Yerel üretici nasıl desteklenecek?

Ve belki de en önemlisi:

Mihalıççık’ın 10 yıl sonraki nüfusu kaç olacak?

Bu sorunun cevabını bugünden düşünmek zorundayız.

Çünkü nüfus kaybı kendiliğinden durmuyor.

Bir ilçe insanını kaybettikçe yalnızca nüfusunu değil; okulunu, esnafını, üreticisini, tüketicisini ve geleceğe dair umudunu da kaybedebilir.

Mihalıççık’ın kaderi boşalan evler ve göç eden gençler olmamalı.

Artık mesele sadece “Nüfusumuz neden azalıyor?” sorusu değil.

Asıl mesele şu:

Mihalıççık’ı yeniden insanların yaşamak, üretmek ve çocuklarını büyütmek isteyeceği bir ilçe haline getirmek için ne zaman, ne yapılacak?

Çünkü kaybedilen her yıl, sadece bir takvim yaprağı değildir.

Kaybedilen her yıl, Mihalıççık’ın geleceğinden eksilen bir yıldır.

“Önümüzdeki beş yılda nüfus kaybını durdurmak için hangi projeyi, hangi kurum, hangi bütçeyle ve hangi tarihte hayata geçirecek?”
sorusunu sormanın zamanı geldi.
Çünkü Mihalıççık’ın geleceği yalnızca rakamlara bırakılamayacak kadar önemli.