#Yaşam Memnuniyeti

Millet Borç Batağında, Siz Masal Anlatıyorsunuz!

CHP Ankara Milletvekili Semra Dinçer, Türkiye’de kişi başına düşen borç miktarındaki devasa artışa rağmen TÜİK’in “yaşam memnuniyeti arttı” verilerini eleştirdi. Dinçer, “Borç gırtlağa dayanmışken, vatandaşın önüne pembe tablolar koymak halkın aklıyla alay etmektir” dedi. CHP Ankara Milletvekili Semra Dinçer, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan Yaşam Memnuniyeti Araştırması sonuçları ile derinleşen ekonomik krizi kıyaslayan bir açıklama yayımladı. Dinçer, sokağın gerçeği ile kurumun verileri arasındaki uçurumu çarpıcı rakamlarla ortaya koydu. Borç Yükü 5 Asgari Ücreti Aştı Dinçer, Türkiye’de kişi başına düşen ortalama borcun son bir yılda yüzde 42,5 oranında arttığına dikkat çekerek, borç miktarının 95 bin liradan 135 bin 500 liraya yükseldiğini vurguladı. Bu rakamın yaklaşık 5 asgari ücrete denk geldiğini belirten Dinçer, şu ifadeleri kullandı: “Vatandaşı beş asgari ücret tutarında borç batağına mahkûm eden AKP iktidarı, halkın mutfağındaki yangını istatistik oyunlarıyla bastıramaz. Sizin ''istatistik'' dediğiniz o rakamlar, kirasını ödeyemeyen vatandaşın, çocuğuna süt alamayan anne babaların, borcunu borçla kapatmaya çalışan esnafın derdini gizleyemez.” TÜİK Masal Okuyor, OECD Gerçeği Söylüyor TÜİK’in 2024’te yüzde 49,6 olan mutlu olduğunu beyan edenlerin oranını 2025’te yüzde 53,3 olarak açıklamasını “hayal ürünü” olarak nitelendiren Dinçer, uluslararası verileri hatırlattı. Eurostat ve OECD verilerine göre Türkiye’nin yaşam memnuniyetinde 31 ülke arasında sonuncu olduğunun altını çizen Dinçer, açıklamasına şöyle devam etti: “Türkiye OECD ülkeleri arasında yaşam memnuniyetinde en mutsuz ülke konumundayken, TÜİK eliyle mutluluk masalları anlatmak halkı kandırmaktan başka bir şey değildir. Ekonomik krizi TÜİK’in pembe tablolarıyla gizleyemezsiniz.” İyimserlik Çöktü, Kötümserlik Patladı Dinçer, TÜİK’in 2003 yılından bugüne kadar olan ''gelecek beklentisi'' verilerini karşılaştırarak acı tabloyu gözler önüne serdi: “2003 yılında bu ülkede ‘bir yıl sonrası daha iyi olacak’ diyenlerin oranı yüzde 44,6 idi. Bugün bu oran yüzde 25,2’ye kadar geriledi. Buna karşın ‘daha kötü olacak’ diyenlerin oranı yüzde 9,2’den yüzde 25,3’e fırladı. Yani halkın geleceğe dair umudu yarı yarıya azalırken, karamsarlığı üç kat artmış. Şimdi soruyorum: Geleceğinden bu kadar kaygılı olan bir millet, nasıl oluyor da aynı TÜİK’in anketinde yüzde 53,3 oranında ''mutlu'' çıkabiliyor? Bu hangi kitabın matematiğidir?”